Hulp vragen toont daadkracht

Hulp vragen toont daadkracht!

Hulp vragen als het om hun kinderen gaat is voor de meeste ouders ‘not done’. Waarom is het zo moeilijk om hulp te vragen? Wat maakt dat we dat niet zo graag doen? Waar zijn we bang voor?

Wanneer we kinderen krijgen, zijn we er van overtuigd dat we de opvoeding van de kinderen als ouders helemaal alleen moeten kunnen. Als ouder probeer je alles te doen voor je kinderen. Je doet zo goed mogelijk je best om je kind zo goed en zo fijn mogelijk op te laten groeien.

Soms gaat de ontwikkeling niet helemaal volgens het boekje. Onze dochter bijvoorbeeld, kon nog niet zelfstandig zitten toen ze één jaar oud was. Wat we ook probeerden, het lukte ons niet. We hebben toen een kinderfysiotherapeut gevraagd om ons hierbij te helpen. Ze kwam bij ons thuis en deed oefeningen voor die wij zelf ook dagelijks konden oefenen met onze dochter. We zagen al snel vooruitgang en konden het fysiotherapietraject afsluiten. Ook bij het leren praten had onze dochter hulp nodig. Ondanks dat ik als leerkracht al jarenlang werkzaam was in het speciaal onderwijs, kreeg ik het niet alleen voor elkaar. De logopediste heeft onze dochter al snel de eerste woordjes laten zeggen.

Iedereen vindt het vrij normaal dat je hulp inschakelt voor deze hulpvragen. Maar hoe zit het wanneer je kind op sociaal-emotioneel gebied vastloopt en bijvoorbeeld snel boos is, of wanneer je kind faalangstig is, of wanneer je kind moeilijk om kan gaan met de verhuizing van een klasgenoot? We vinden dan vaak dat we het zelf moeten oplossen. Hoe komen we aan deze overtuiging? Zijn we bang voor wat anderen van ons denken wanneer je het niet alleen aan kunt? Zijn we bang dat we falen wanneer we om hulp vragen? Zijn we bang dat we zwak zijn wanneer we het niet alleen kunnen?

Maar ben je juist niet heel sterk wanneer je aangeeft dat je hulp nodig hebt? Ben je juist niet heel sterk wanneer je je kwetsbaar durft op te stellen? Ben je niet juist goed bezig omdat je je kind wilt helpen?

Een citaat dat je op internet kunt lezen is de volgende:

Wees sterk genoeg om alleen te staan, slim genoeg om te weten wanneer je hulp nodig hebt en dapper genoeg om het te vragen!

Je kunt niet alles zelf oplossen en dat hoeft ook niet. Soms heeft een kind meer nodig dan je zelf kunt bieden of helpt het wanneer een ander even met je meekijkt. Als ouder sta je emotioneel zo dicht bij je kind, dat het voor het kind soms fijner is om met iemand te praten die wat verder van het kind af staat.

Wanneer een kind vaak verdrietig is, gepest wordt, of moeite heeft met inslapen hoef je niet meteen naar een kinderpsycholoog. Een kindercoach kan uitkomst bieden. Het gaat altijd om een kort traject van gemiddeld 5-7 sessies. Het kind wordt gevolgd door te spelen, knutselen of gewoon door te praten. Vaak is het kind dan al een stuk op weg geholpen en zie je thuis en op school al snel verschil.

Hulp vragen is niet zwak, hulp vragen toont daadkracht!

Elles Derksen

Kindercoach bij De Kleurenboom in Doetinchem